( مسأله دوّم ) ( عصمت امام ) همانگونه كه انبياء ( عليهم السلام ) داراى ويژگيهائى بودند همچنين امامان ( عليهم السلام ) هم كه جانشين پيامبرند بايد داراى خصائصى باشد اولين مشخصه ائمه ( عليهم السلام ) مسأله عصمت است : اختلاف است در اينكه آيا امام ( عليه السلام ) بايد داراى مقام عصمت باشد يا خير ؟ در مسأله دو قول است : 1 - فرقه اماميه « شيعيان اثنى عشرى يعنى دوازده امامى » و اسماعيليه « شيعيان شش امامى » بر آنند كه : واجب است امام ( عليه السلام ) داراى مقام عصمت باشد و غير معصوم لايق امامت نيست . 2 - ساير فرق اسلامى اعمّ از شيعى و اهل سنت بر آنند كه : غير معصوم هم مىتواند خليفهء پيامبر شود و ضرورت ندارد كه امام ( عليه السلام ) معصوم باشد . مرحوم خواجه و علّامه قول اوّل را برگزيده و براى عصمت امام ( عليه السلام ) پنج دليل اقامه مىكنند كه عبارتند از : 1 - اگر امام معصوم نباشد لازم مىآيد امامان نامتناهى در كار باشند و به عبارت ديگر يلزم التسلسل و اللازم باطل فالملزوم مثله . بيان ملازمه : فلسفهء وجوب نصب امام در جامعه عبارتست از احتمال خطاء رعيت و مردم چون اگر همه معصوم و در مسير حق بودند كه نيازى به امام نبود از آنجا كه بشر دچار خطا و ضلالت مىگردد و به تنهائى راه صواب را نمىتواند بيابد لذا ائمه ( عليهم السلام ) نصب شدند تا بشر را از خطا